การผจญภัยของหอยท้าก

ถนนค้นฝัน

ภาพที่ 1 ถนนค้นฝัน
เส้นแท้จริง คือ -เส้นของสายไฟที่เห็นอย่างเด่นชัด
-เส้นของถนนที่ขนานกัน

กว๊านพะเยาแหล่งชีวิต

ภาพที่ 2 กว๊านพะเยาแหล่งชีวิต
เส้นโดยนัยจินตนาการ คือ -เส้นของกะชังปลาที่ต่อกันจนเกิดเป็นเส้นโค้ง
-เส้นของขอบฟ้ากับน้ำที่ตัดกันเป็นยาวจนเกิดเส้นตรง

รั้วของชาติ

ภาพที่ 3 รั้วของชาติ
เส้นแท้จริง คือ เส้นที่เห็นเกิดจากการสานตัวกันของรั้วเหล็ก
ทำให้เกิดเส้นที่แท้จริง

เส้นโดยนัยจิตนาการ

ภาพที่4 ถ่ายเองที่หอ
เส้นโดยนัย คือ การเรียงตัวเป็นแถวของกระป๋องน้ำอัดลม
โดยมีทั้งเส้นตรงและเส้นนอน

ภาพสายลายเส้น

ภาพที่5ถ่ายที่ "อ่างเก็บน้ำแม่ต๋ำ"

เส้นแท้จริง คือ เส้นขอบของถนนที่ขนานกันไปทางยาว

เส้นโดยนัย คือ หลักปูนที่วางเรียงกันจนเกิดเป็นเส้น

>>>>>>>>บทสนทนาของหัวใจ<<<<<<<

ในเวลาที่เราอยู่ในสภาพแวดล้อมที่สับสนวุ่นวาย เราอาจมองข้ามเสียงเล็ก ๆ บางเสียงไป แต่ในเวลาที่เราอยู่เงียบ ๆ เราอาจได้ยินเสียงนั้นดังอยู่ในใจ เราก็ได้ยิน เสียงเบา ๆ ของหัวใจทั้งของผู้ชายและผู้หญิงเสียงหัวใจกำลังพูดคุย กำลังบอกผ่านความรู้สึกออกมา ... "ทำไมผู้ชายถึงไม่เข้าใจบ้าง แค่บอกคำว่ารักคำเดียว เขาจะถึงกับจะเป็นจะตาย เลยหรือ ..." "ทำไมพวกผู้หญิงถึงชอบให้บอกคำว่ารักกันนักนะ แค่คำพูดคำเดียว มันจำเป็น ด้วยเหรอ ... ============================================ "เธอจะรู้มั๊ยนะ ว่าการเดินจูงมือกัน มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นและมั่นคง อย่างบอกไม่ถูก ... เธอปล่อยมือฉัน เธอไม่รักฉันแล้วเหรอ ..." "เดินจูงมือเหรอ เดินก็เดิน จะเดินปล่อยมือจูงมือ มันก็เหมือนกันแหละ อย่า คิดมากเลย ..." ============================================ "เวลาอยู่กับเพื่อน ๆ เธอ หรือเพื่อน ๆ ฉัน ฉันก็อยากบอกกับพวกเขาว่า เธอ เป็นคนรักของฉัน เป็นคนที่ฉันรักนะ ..." "ที่ผมทำห่างเหินเวลาเราเจอเพื่อน ๆ ก็เพราะผมวางตัวไม่ถูก ผมไม่รู้ว่า ผม ควรแสดงความเป็นเจ้าของเกินไป หรือควรจะให้คุณอยู่ห่าง ๆ ดี ..." ============================================ "เธออยากเห็นฉันร้องไห้เหรอ ..." "ฉันไม่ชอบความขี้แยของเธอ ..." "ที่ฉันร้อง เพราะฉันอยากให้เธอสนใจ อยากให้เธอช่วยปลอบใจฉัน" "ที่เธอร้อง ผมว่าบางทีมันน่ารำคาญนะ" ============================================ "รักฉันมั๊ย" "แค่คำว่ารักเหรอ บอกส่งเดชไปก็ได้" ============================================
"ที่โทรมา ก็เพราะเป็นห่วงนะ เธอจะเป็นอะไรหรือเปล่า ห่วงไปหมด" "โอ๊ย โทรมาอยู่ได้ ก็ไม่เป็นอะไรไง ฉันแข็งแรง ไม่ต้องห่วง" ============================================ "ไม่รู้เลยเหรอว่าฉันต้องการอะไรจากเธอ" "อ้าว เธอไม่บอก แล้วผมจะไปรู้ได้ยังไง" ============================================ "อย่าปล่อยฉันอยู่คนเดียว ..." "ตอนนี้ผมอยากอยู่คนเดียวสักพัก ..." =========================================== "ไม่ต้องพูดอะไรได้มั๊ย ฟังฉันก็พอ ..." "ฉันก็แค่ อยากให้ข้อคิดกับเธอ ไม่ได้ตั้งใจจะขัดคอเธอนะ เข้าใจกันบ้างสิ" "ฉันอยากมีใครสักคนที่รับฟัง ..." "ฉันอยากให้เธอเลิกบ่นได้แล้วล่ะ" =========================================== "ฉันแค่อยากมีใครสักคนที่เข้าใจฉัน ..." "คุณเข้าใจผมบ้างหรือเปล่า ..." ===========================================
"ทำเพื่อฉันหน่อยไม่ได้หรือ ..." "ขอร้องว่า อย่าให้ผมฝืนทำในสิ่งที่ผมไม่อยากทำเลย ..." =========================================== "ฉันเป็นฝ่ายเข้าหาเธอฝ่ายเดียวเลย เธอช่วยปรับมาหาฉันบ้างได้ไหม ..." "ผมทำได้เท่านี้แหละ เท่านี้จริง ๆ ขอโทษด้วยนะ ..." =========================================== "เล่าให้ฉันฟังได้มั๊ย เธอเริ่มชอบฉันยังไง" "โอ๊ย ไม่เอา อย่าถามมากน่า ตอนนี้รักก็พอแล้ว" =========================================== "ขอโทษที่ฉันต้องโกหกเธอ ..." "การถูกโกหกจากคนที่ผมรัก มันเจ็บมากแค่ไหนคุณรู้ไหม ..." =========================================== "จำได้ไหมวันนี้วันอะไร ..." "วันนี้เหรอ ขอนั่งนึกดูก่อนนะ เดี๋ยวไปทำงานแล้วอาจนึกออก ..." ===========================================
"ทำไมเธอไม่ปรับเข้ามาหาฉันเลยล่ะ ฉันปรับหาเธอฝ่ายเดียวจนทนไม่ไหวแล้ว" "ผมก็เป็นแบบนี้แหละ รับได้มั๊ยล่ะ" =========================================== "เธอไม่เป็นห่วงฉันเลย" "ผมรู้ว่าคุณเก่ง คุณไม่เป็นอะไรหรอก" =========================================== "เธอให้ความรักกับฉัน มากขึ้น ๆ อย่าให้มันน้อยลงนะ" "ผมให้ความรักกับคุณมากพอแล้ว ผมคงต้องผ่อน ๆ ลงหน่อยแล้วล่ะ ผมไม่สามารถ ให้ได้มากขนาดนี้ตลอด" =========================================== "เธอทำแบบนี้ฉันเสียใจนะ" "คุณทำให้ผมต้องทำแบบนี้เองนี่" =========================================== "ฉันไม่ได้อยากแสดงความเป็นเจ้าของหรอกนะ แต่ฉันมีผู้ชายที่ฉันรักอยู่คนเดียว เข้าใจฉันไหม ..." "เธอกำลังทำให้ฉันอึดอัดนะ เข้าใจไหม ..." ======================================
"เธอรักฉันอยู่หรือเปล่า" "คำพูดไม่สำคัญเท่าความรู้สึกหรอก" ====================================== "สนใจฉันหน่อย" "ผมเพิ่งทำกลับมาเหนื่อย ๆ นะ ขอเวลาพักหน่อยสิ" ====================================== "นี่เรามากันได้แค่นี้จริง ๆ หรือ" "ผมทำได้แค่นี้แหละ คุณอยากไปก็ไปนะ" ====================================== "ฉันไม่อยากเสียใจบ่อย ๆ อย่างนี้อีกแล้ว สู้ไม่ต้องเสียใจกันอีกเลยดีกว่า ..." "แม้ว่าผมจะต้องเสียใจบ่อย ๆ แต่อย่างน้อย ก็ยังบอกใครได้ว่า ผมมีแฟน ..." ====================================== "เธอเพียงแค่ต้องการให้คนอื่นเห็นว่า เธอมีคนรักเท่านั้นหรือ ..." "เอ่อ ผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนผมครับ ..." ====================================== "ความอดทนของผู้หญิง ก็มีขีดจำกัดเหมือนกันนะ ..." "ผมรู้ว่าคุณไม่ยอมไปจากผมหรอก เดี๋ยวมันก็ดีเองแหละ อย่าคิดมาก" ======================================
แม้ว่าหัวใจใครต่อใคร จะเจ็บปวดรวดร้าว จะหนาวเหน็บแค่ไหน แต่หัวใจทุกดวง ก็ยังหวังว่า จะได้พูดคำล้ำค่าคำหนึ่ง คำสั้น ๆ เก่า ๆ ว่า "ฉันรักเธอ"

ขอบคุณบทความดีดีจาก thaireaderclub.com

ระหว่างทาง.. ของการเดินถอยกลับ

เคยไหม..ที่คุณก้าวเดินไปข้างหน้า... แต่รู้สึกว่ามันเป็นการถอยหลังกลับ เคยไหม..ที่ท้องฟ้าในโลกส่วนตัวของคุณ กลับเปลี่ยนจากสีฟ้ามาเป็นเมฆครึ้มสีเทาหม่น โดยไม่มีเค้าลางแห่งพายุร้าย... ทุกอย่างพัดพาคุณกลับไปสู่จุดเริ่มต้น... หรือไกลกว่านั้น...เปลี่ยนจากรอยยิ้มเป็นหยดน้ำตา เปลี่ยนเสียงหัวเราะเป็นเสียงสะอื้นไห้... ความทุกข์เข้ามาทดแทน วันเวลาแห่งความสุขของคุณ..จนหมดสิ้น... ความคาดหวังคือปัจจัยหลักของความทุกข์ ความฝันบางครั้งก็เป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดทุกข์ ชีวิตคนเรามีปัญหา เพิ่มมากขึ้นตามวันเวลาที่หมุนไป... ทุก ๆ วันเหมือนกับต้องตื่นขึ้นมา เพื่อเดินเข้าไปในสมรภูมิรบ ฟาดฟันกับปัญหา... หากคุณชนะคุณก็จะเดินจากมาพร้อมความสำเร็จอีกครั้งหนึ่ง... หากคุณแพ้คุณก็อาจล้มจมอยู่กับที่... แล้วจะมีใครสักกี่คนบนโลกใบนี้... ที่จะคอยยื่นมือให้ความช่วยเหลือเมื่อเราเจ็บปวด เอาเข้าจริงในโลกใบนี้...เราจะมีใคร ?... ใครที่เป็นของเราจริง ๆ ...เกิดมาเพื่อเราจริง ๆ ... บทเรียนของการเดินถอยหลัง... ทำให้รู้ว่าความคาดหวังมักมาพร้อมกับความผิดหวังเสมอ... เราคาดหวังว่าจะมีใครมาร่วมแบ่งปันความรู้สึก... คอยประคับประคองอยู่เคียงข้าง...คอยรับเมื่อเราล้ม.. แล้วตั้งความหวังว่าเขาจะยืนอยู่เคียงข้างเราไปจนวันตาย... มีลมหายใจของกันและกันอย่างอบอุ่น แต่ในโลกของความเป็นจริงก็คือ...เราต้องยืนด้วยตัวเองให้ได้... หายใจด้วยตัวเองให้ได้...ลุกด้วยตัวเองให้ได้... อ้อมแขนและลมหายใจของคนอื่น... เป็นเพียงส่วนประกอบ ที่ทำให้เราเต็มพร้อมสมบูรณ์... เราจำเป็นต้องก้าวเดินต่อไปให้ได้ แม้ไม่มีส่วนประกอบนั้นก็ตาม... ฉันได้เรียนรู้ว่า...ความฝันจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงได้เพื่อลดความเจ็บปวดในชีวิต... เช่นเดียวกับความรัก... สิ่งที่เรามอบไปอย่างทุ่มเท..โดยไม่เคยคิดถึงความผิดหวังที่จะตามมา... มักทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน... ความรัก...เปลี่ยนแปลงได้... รอยเท้าของเราเหยียบย่ำไปท่ามกลางความสับสน บางครั้งเข็มนาฬิกาก็เดินเร็วขึ้น...บางครั้งกลับเดินช้าลง... ทุกอย่างไม่เป็นดั่งที่วาดหวังไว้เสียที... เพราะเราควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้... ความคิดของเขา..อาจทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน.. แต่เราก็ยังจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่..เพื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวดนั้น.. ดังนั้นเมื่อมีน้ำตา..และตัดสินใจว่าจะต้องเปลี่ยนแปลงอย่าหันกลับไปทางเดิม... เพราะเรากำลังจะเดินจากมันมา..อาจไม่ใช่เขาหรือเราเป็นคนไม่ดี... แต่ในบางเรื่อง..ก็อาจมีเหตุผลมากกว่าหนึ่งอย่าง... อย่าพูดว่าเราทำเพื่อเขา...แต่กลับเอาตัวของเราเป็นที่ตั้ง... เพราะนั่นไม่ใช่รักที่แท้จริง!... ถ้าบนทางเดินที่ผ่านมาเราก้าวเร็วเกินไป... มองย้อนกลับไปดูตัวเองใหม่...แล้วหัดเดินให้ช้าลง...